اثر عصاره الکلی ضایعات چای سبز بر تجزیه پذیری شکمبه ای و قابلیت هضم روده ای کنجاله سویا

Authors

  • مرتضی رضایی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
Abstract:

سابقه و هدف: تجزیه شدن پروتئین جیره در شکمبه نشخوارکنندگان اغلب موجب هدر رفتن آن در حیوانات پرتولید می‌گردد. بدین منظور محافظت از پروتئین در حیوانات پرتولید که نیاز پروتئینی آن‌ها از ساخت پروتئین میکروبی قابل تامین نیست، ضروری می‌باشد. بنابراین پژوهش حاضر جهت بررسی اثر سطوح مختلف عصاره ضایعات چای سبز بر تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای و قابلیت هضم روده‌ای ماده خشک و پروتئین خام کنجاله سویا انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: به‌منظور عصاره‌گیری از ضایعات چای سبز، از یک حلال با نسبت 10 میلی‌لیتر متانول، 10 میلی‌لیتر اتانول و 80 میلی‌لیتر آب مقطر در هر 100 میلی‌لیتر استفاده شد. کنجاله سویا با سطوح صفر (شاهد)، 5، 10، 15 و 20 درصد ماده خشک با عصاره حاصل عمل‌آوری گردید. تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای ماده خشک و پروتئین خام با استفاده از 2 راس گاو نر تالشی به روش کیسه‌های نایلونی در ساعات صفر، 2، 4، 6، 8، 12، 24 و 48 ساعت و قابلیت هضم روده‌ای آن به روش برون‌تنی اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: عمل‌آوری در تمامی ساعات انکوباسیون مقدار تجزیه‌پذیری ماده خشک کنجاله سویا را به‌طور معنی‌داری کاهش داد (05/0 >P). پس از 48 ساعت انکوباسیون تجزیه‌پذیری پروتئین خام تیمارهای عمل‌آوری شده با سطوح 5 و 10 درصد تفاوت آماری معنی‌داری با تیمار شاهد نداشت (05/0 >P) اما سطوح 15 و 20 درصد عصاره به‌طور قابل توجهی تجزیه‌پذیری پروتئین خام را نسبت به تیمار شاهد کاست (05/0 >P). بخش سریع تجزیه ماده خشک کنجاله سویا در تیمارهای عمل‌آوری شده با سطوح 15 و 20 درصد عصاره به‌طور معنی‌داری نسبت به تیمار شاهد کاهش یافت (05/0 >P). بخش سریع تجزیه پروتئین خام در کلیه سطوح عمل‌آوری نسبت به تیمار شاهد کاهش معنی‌داری پیدا کرد (05/0 >P). بخش کند تجزیه و پتانسیل تجزیه‌پذیری ماده خشک در تیمارهای عمل‌آوری شده نسبت به تیمار شاهد به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0 >P). بخش کند تجزیه پروتئین خام در تیمارهای شاهد و عمل‌آوری شده با 5 و 10 درصد عصاره تفاوت معنی‌داری با هم نداشتند، اما سطوح 15 و 20 درصد عصاره مقدار این بخش را نسبت به تیمار شاهد به‌طور قابل توجهی کاهش داد (05/0 >P). نرخ ثابت تجزیه‌پذیری ماده خشک و پروتئین خام تیمارهای آزمایشی تفاوت معنی‌داری با هم نداشتند. تجزیه‌پذیری موثر ماده خشک و پروتئین خام (در سرعت‌های عبور 2، 5 و 8 درصد) در اثر عمل‌آوری کاهش یافت (05/0 >P). قابلیت هضم روده‌ای ماده خشک تیمارهای عمل‌آوری شده با سطوح 5 و 10 درصد عصاره به‌طور معنی‌داری از سایر تیمارهای آزمایشی بیشتر بود ولی سطح 20 درصد عصاره منجر به کاهش آن شد (05/0 >P). قابلیت هضم روده‌ای پروتئین خام نیز در تیمارهای عمل‌آوری شده با 5 و 10 درصد عصاره از سایر تیمارها بیشتر بود اما عمل‌آوری با 20 درصد عصاره منجر به کاهش آن گردید (05/0 >P). نتیجه‌گیری: عمل‌آوری کنجاله سویا با عصاره ضایعات چای سبز می‌تواند موجب کاهش تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای آن ‌گردد. با توجه به نتایج حاصل از اندازه‌گیری قابلیت هضم روده‌ای ماده خشک و پروتئین خام، سطوح 5 و 10 درصد عصاره ضایعات چای سبز موجب بهبود جذب روده‌ای کنجاله سویا شده و می‌تواند برای محافظت از پروتئین خام آن در مقابل تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای مورد استفاده قرار گیرد.

Upgrade to premium to download articles

Sign up to access the full text

Already have an account?login

similar resources

اثرات پرتوتابی گاما بر تجزیه پذیری شکمبه ای و قابلیت هضم روده ای پروتئین کنجاله منداب

به منظور تعیین اثرات پرتوتابی گاما بر تجزیه پذیری ماده خشک و پروتئین خام و تعیین نوع پروتئین قابل تجزیه کنجاله منداب فرآیند شده با دزهای صفر، 25، 50 و 75 کیلوگری (kilogray) پرتو گاما درشکمبه گاو، آزمایشی با تلفیق روش کیسه های نایلونی و تکنیک الکتروفورز ژل پلی آکریلامید(sds-page) انجام شد. با استفاده از تکنیک کیسه های نایلونی متحرک قابلیت هضم پروتئین خام در روده تعیین شد. تفاوت معنی دار(05/0›p) ...

full text

تعیین تجزیه پذیری شکمبه ای کنجاله سویا فرایند شده با زایلوز به روش کیسه های نایلونی

این آزمایش به‌‌منظور تعیین تجزیه‌پذیری ماده خشک و پروتئین خام کنجاله سویا و کنجاله سویا فرایند شده با زایلوز در شکمبه، با استفاده از سه راس گاو ماده هلشتاین فیستولاگذاری شده از ناحیه شکمبه به روش کیسه‌های نایلونی انجام شد. هر کیسه حاوی 5/7 گرم نمونه برای زمان های 0، 2، 4، 8، 16، 24 و 48 ساعت جهت قرار گرفتن در شکمبه بود. در کنجاله سویا فرایند شده با زایلوز، بخش سریع تجزیه شونده (a) ماده خشک نسبت...

full text

تجزیه پذیری شکمبه ای و قابلیت هضم ظاهری تفاله زیتون عمل آوری شده با پرتو الکترون

پژوهش حاضر به منظور مطالعه اثرات عمل آوری با پرتوتابی الکترون بر ترکیبات شیمیایی، قابلیت هضم ظاهری ماده آلی و پروتئین خام و تجزیه پذیری مادۀ خشک، پروتئین خام و الیاف نامحلول در شوینده خنثی تفاله زیتون انجام شد. پس از تهیه تفاله زیتون، نمونه ها با استفاده از شتاب­دهنده رودوترون در دزهای 200، 250 و 300 کیلوگری پرتوتابی شدند. قابلیت هضم ظاهری ماده آلی و پروتئین خام به روش خاکستر نامحلول در اسید ان...

full text

تاثیر پرتوتابی بر ناپدید شدن شکمبه ای ماده خشک و پروتئین خام، و قابلیت هضم برون تنی کنجاله کانولا

این پژوهش به­منظور بررسی تاثیر پرتوهای یون­ساز گاما و الکترون در دزهای 25، 50 و 75 کیلوگری، بر تجزیه شکمبه­ای ماده خشک و پروتئین خام، و قابلیت هضم برون تنی کنجاله کانولا انجام گرفت. بدین منظور از تکنیک کیسه­های نایلونی و روش هضم دو مرحله­ای استفاده شد. پرتو گاما باعث کاهش تجزیه­پذیری ماده خشک شد (05/0P). تجزیه شکمبه­ای پروتئین خام به­وسیله پرتوتابی کاهش یافت (05/0P

full text

اثر جیره‌های دارای پودر سیر بر تجزیه‌پذیری و هضم شکمبه‌ای و روده‌ای مواد الیافی و پروتئینی در گوسفند عربی

این آزمایش با هدف تعیین اثر استفاده از پودر سیر در جیره گوسفند بر گوارش پذیری شکمبه¬ای-روده¬ای گوسفند انجام پذیرفت. در مرحله اول بهترین سطح سیر برای جیره گوسفندان با روش تولید گاز تعیین گردید. در مرحله دوم با تغذیه گوسفندان با این سطح مطلوب، اثر سیر بر هضم شکمبه¬ای-روده¬¬ای کنجاله سویا و هضم و تجزیه شکمبه¬ای یونجه مورد مطالعه قرار گرفت. در این مرحله دامهای مورد استفاده با جیره شاهد و جیره مکمل ...

full text

My Resources

Save resource for easier access later

Save to my library Already added to my library

{@ msg_add @}


Journal title

volume 6  issue 4

pages  101- 116

publication date 2019-02-20

By following a journal you will be notified via email when a new issue of this journal is published.

Hosted on Doprax cloud platform doprax.com

copyright © 2015-2023